അല്‍ഹശ്ര്‍ – സൂക്തങ്ങള്‍: 18-19

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَلْتَنظُرْ نَفْسٌ مَّا قَدَّمَتْ لِغَدٍۖ وَاتَّقُوا اللَّهَۚ إِنَّ اللَّهَ خَبِيرٌ بِمَا تَعْمَلُونَ ﴿١٨﴾ وَلَا تَكُونُوا كَالَّذِينَ نَسُوا اللَّهَ فَأَنسَاهُمْ أَنفُسَهُمْۚ أُولَٰئِكَ هُمُ الْفَاسِقُونَ ﴿١٩﴾

(18)അല്ലയോ വിശ്വാസികളേ, അല്ലാഹുവിനോട് ഭക്തിയുള്ളവരാകുവിന്‍; ഓരോ മനുഷ്യനും താന്‍ നാളേക്കുവേണ്ടി ഒരുക്കിവെച്ചിട്ടുള്ളതെന്താണെന്ന് നോക്കിക്കൊള്ളട്ടെ. അല്ലാഹുവിനെ ഭയപ്പെട്ടിരിക്കുവിന്‍. നിശ്ചയം, നിങ്ങള്‍ ചെയ്യുന്ന സകല സംഗതികളെക്കുറിച്ചും സൂക്ഷ്മജ്ഞാനമുള്ളവനാണ് അല്ലാഹു.
(19) അല്ലാഹുവിനെ വിസ്മരിച്ചതുമൂലം സ്വയം വിസ്മൃതരായിത്തീര്‍ന്ന ജനതയെപ്പോലെ നിങ്ങള്‍ ആയിത്തീരരുത്. അവര്‍ പാപികള്‍ തന്നെയാകുന്നു.

18-മുസ്‌ലിംകളിലെ മുനാഫിഖുകളെ കാപട്യത്തിന്റെ പേരില്‍ ആക്ഷേപിക്കുമ്പോഴൊക്കെ അതോടൊപ്പം അവരെ ഗുണകാംക്ഷയോടെ ഉപദേശിക്കുകയും ചെയ്യുക ഖുര്‍ആന്റെ സമ്പ്രദായമാണ്. ഇനിയും മനസ്സാക്ഷി പൂര്‍ണമായും മരിച്ചുകഴിഞ്ഞിട്ടില്ലാത്തവര്‍ സ്വന്തം നിലപാട് പുനഃപരിശോധിക്കാനും ജഡികേച്ഛയോടുള്ള അടിമത്തം അവരെ വീഴ്ത്തിയിട്ടുള്ള ഗര്‍ത്തത്തില്‍നിന്ന് കരകയറുന്നതിനെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കാനും പ്രേരിതരാകുന്നതിനുവേണ്ടിയാണിത്. ഈ ഖണ്ഡിക മുഴുവന്‍ ഉള്‍ക്കൊള്ളുന്നത് അത്തരം ഉപദേശമാണ്. ‘നാളെ’ എന്നതുകൊണ്ടുദ്ദേശ്യം പരലോകമാകുന്നു. ഇഹലോകത്തെ ജീവിതം മുഴുവന്‍ ‘ഇന്നും’ അതിനുശേഷം വരുന്ന ഉയിര്‍ത്തെഴുന്നേല്‍പുനാള്‍ ‘നാളെ’യും എന്ന നിലക്കാണിത്. ഇന്നിനുശേഷം നാളെയുടെ ആഗമനം എത്രത്തോളം സുനിശ്ചിതമാണോ അത്രത്തോളംതന്നെ സുനിശ്ചിതമാണ് പരലോകത്തിന്റെ ആഗമനവും. ഇഹലോകത്തെ നിലവിലുള്ള ജീവിതത്തില്‍ മുന്‍കൂറായി അതിനുവേണ്ടി സാമഗ്രികളൊന്നും ഒരുക്കിവെക്കുന്നില്ലെങ്കില്‍, അവിടെ അവന്ന് യാതൊന്നും നേടാനൊക്കുകയില്ല. ഇതോടൊപ്പം മറ്റൊരു യുക്തിപരമായ സംഗതിയുള്ളതിതാണ്: ഈ സൂക്തം ഓരോ മനുഷ്യനെയും സ്വന്തത്തെക്കുറിച്ച് ചിന്തിപ്പിക്കുന്നു. സ്വന്തം നന്മതിന്‍മകളെ സ്വയം വിവേചിക്കാത്തിടത്തോളം കാലം ഒരുവന് താന്‍ ചെയ്യുന്നത് തന്റെ പാരത്രിക ഭാവിക്ക് ഗുണകരമോ ദോഷകരമോ എന്ന് മനസ്സിലാക്കാന്‍ കഴിയില്ല.

19-ദൈവത്തെ മറക്കുന്നതിന്റെ അനിവാര്യ ഫലമാണ് സ്വന്തത്തെ തന്നെ മറക്കുക എന്നത്. ഭൗതികലോകത്ത് മനുഷ്യന്റെ മൗലികമായ അവസ്ഥ അവന്‍ അല്ലാഹുവിന്റെ അടിമയാണ് എന്നതാണ്. സ്വതന്ത്രനോ പരമാധികാരിയോ അല്ല. ഏകദൈവത്തിന്റെ മാത്രം അടിമയാണ്. അവനല്ലാത്ത മറ്റാരുടെയും അടിമയല്ല. ഈ യാഥാര്‍ഥ്യമറിഞ്ഞുകൂടാത്തവന്‍ അവനെ സ്വയം അറിയുന്നില്ല. ഈ യാഥാര്‍ഥ്യം അറിയുന്നവന്‍ വല്ല സമയത്തും അത് വിസ്മരിച്ചുപോയാല്‍ ആ സമയത്ത് പോലും ഒരു ദൈവനിഷേധിയുടെയോ ബഹുദൈവവിശ്വാസിയുടെയോ കര്‍മം അയാളില്‍നിന്നുണ്ടായിപ്പോകാവുന്നതാണ്. മനുഷ്യന്റെ പാദം ശരിയായ പാതയില്‍ ഉറച്ചുനില്‍ക്കുന്നത് പൂര്‍ണമായും ദൈവത്തെ ഓര്‍ത്തുകൊണ്ടിരിക്കുന്നതിനെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു. ദൈവത്തെ മറക്കുന്നതോടെ അവന്‍ തന്നെത്തന്നെ മറക്കുകയായി. ആ വിസ്മൃതി അവനെ പാപിയാക്കിത്തീര്‍ക്കുന്നു.

വിശ്വസിച്ചവരേ = يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا
നിങ്ങള്‍ സൂക്ഷിക്കുക = اتَّقُوا
അല്ലാഹുവിനെ = اللَّهَ
നോക്കട്ടെ = وَلْتَنظُرْ
ഓരോ ആത്മാവും = نَفْسٌ
അത് മുന്‍കൂട്ടി തയ്യാറാക്കിയത് = مَّا قَدَّمَتْ
നാളേക്കു വേണ്ടി = لِغَدٍۖ
നിങ്ങള്‍ അല്ലാഹുവിനെ സൂക്ഷിക്കുക = وَاتَّقُوا اللَّهَۚ
നിശ്ചയം, അല്ലാഹു = إِنَّ اللَّهَ
സൂക്ഷ്മമായി അറിയുന്നവനാണ് = خَبِيرٌ
നിങ്ങള്‍ ചെയ്യുന്നതിനെപ്പറ്റി = بِمَا تَعْمَلُونَ
****************************************
നിങ്ങളാകരുത് = وَلَا تَكُونُوا
യാതൊരുത്തരെപ്പോലെ = كَالَّذِينَ
അവര്‍ മറന്നു = نَسُوا
അല്ലാഹുവിനെ = اللَّهَ
അപ്പോള്‍ അവന്‍ അവരെ മറന്നവരാക്കി = فَأَنسَاهُمْ
അവരെത്തന്നെ = أَنفُسَهُمْۚ
അവര്‍ = أُولَٰئِكَ
അവര്‍ തന്നെയാണ് = هُمُ
അധര്‍മകാരികള്‍ = الْفَاسِقُونَ

Add comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *