അല്‍ അലഖ്‌ – സൂക്തങ്ങള്‍: 6-19

كَلَّا إِنَّ الْإِنسَانَ لَيَطْغَىٰ ﴿٦﴾ أَن رَّآهُ اسْتَغْنَىٰ ﴿٧﴾ إِنَّ إِلَىٰ رَبِّكَ الرُّجْعَىٰ ﴿٨﴾ أَرَأَيْتَ الَّذِي يَنْهَىٰ ﴿٩﴾ عَبْدًا إِذَا صَلَّىٰ ﴿١٠﴾ أَرَأَيْتَ إِن كَانَ عَلَى الْهُدَىٰ ﴿١١﴾ أَوْ أَمَرَ بِالتَّقْوَىٰ ﴿١٢﴾ أَرَأَيْتَ إِن كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰ ﴿١٣﴾ أَلَمْ يَعْلَم بِأَنَّ اللَّهَ يَرَىٰ ﴿١٤﴾ كَلَّا لَئِن لَّمْ يَنتَهِ لَنَسْفَعًا بِالنَّاصِيَةِ ﴿١٥﴾ نَاصِيَةٍ كَاذِبَةٍ خَاطِئَةٍ ﴿١٦﴾ فَلْيَدْعُ نَادِيَهُ ﴿١٧﴾ سَنَدْعُ الزَّبَانِيَةَ ﴿١٨﴾ كَلَّا لَا تُطِعْهُ وَاسْجُدْ وَاقْتَرِب۩ ﴿١٩﴾


(6-19) ഒരിക്കലുമല്ല.7 തീര്‍ച്ചയായും മനുഷ്യന്‍ ധിക്കാരം പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നു; തന്നെ സ്വയം പര്യാപ്തനായി കാണുകയാല്‍.8 എന്നാലോ തിരിച്ചുപോകേണ്ടത് നിശ്ചയമായും നിന്റെ നാഥങ്കലേക്കല്ലോ.9 നീ കണ്ടുവോ, നമസ്‌കരിക്കുന്ന ദൈവദാസനെ തടയുന്ന മനുഷ്യനെ?10നിനക്കെന്തു തോന്നുന്നു, (ആ ദൈവദാസന്‍) സന്മാര്‍ഗത്തിലാണെങ്കില്‍, അല്ലെങ്കില്‍ ദൈവഭക്തിയുപദേശിക്കുകയാണെങ്കില്‍? നിനക്കെന്തു തോന്നുന്നു, (ഈ തടയുന്നവന്‍ സത്യത്തെ) തള്ളിപ്പറയുന്നവനും പുറംതിരിഞ്ഞു പോകുന്നവനുമാണെങ്കില്‍? അല്ലാഹു എല്ലാം കണ്ടുകൊണ്ടിരിക്കുന്നുവെന്ന് അവന്‍ അറിഞ്ഞിട്ടില്ലെന്നോ?11 ഒരിക്കലുമല്ല.12 അവന്‍ വിരമിക്കുന്നില്ലെങ്കില്‍ നാം അവന്റെ മുര്‍ദാവില്‍ പിടിച്ച് വലിച്ചിഴക്കുകതന്നെ ചെയ്യും; നിഷേധിക്കുന്നതും തനി പാപിയുമായ മുര്‍ദാവില്‍.13 അവന്‍ സ്വന്തം കൂട്ടുകാരെ വിളിച്ചുകൊള്ളട്ടെ.14 നാം ശിക്ഷയുടെ മലക്കുകളെയും വിളിക്കാം.15 ഒരിക്കലുമല്ല. അവന്ന് വഴങ്ങിപ്പോകരുത്. നീ സാഷ്ടാംഗം പ്രണമിക്കുകയും (നാഥന്റെ) സാമീപ്യം നേടുകയും ചെയ്യുക16 .

7. മനുഷ്യന്ന് ഇത്രയേറെ ഔദാര്യങ്ങള്‍ നല്‍കിയ ദൈവത്തിനെതിരെ അവിവേകം കാണിച്ചുകൊണ്ട്, ഇനി പറയുന്ന നിലപാട് കൈക്കൊള്ളുക എന്നത് മനുഷ്യനില്‍നിന്ന് ഒരിക്കലും ഉണ്ടായിക്കൂടാത്തതാണ് എന്നര്‍ഥം.

8. അതായത്, ധനവും അധികാരവും സ്ഥാനമാനങ്ങളും എന്നുവേണ്ട, ഭൗതികജീവിതത്തിലാഗ്രഹിച്ചതെന്തും കരഗതമായതുകൊണ്ട് നന്ദിയുള്ളവനായിത്തീരുന്നതിനുപകരം അവന്‍ ധിക്കാരമൂര്‍ത്തിയായി അടിമത്തത്തിന്റെ പരിധി ലംഘിക്കുകയാണ്.

9. ഭൗതികജീവിതത്തില്‍ നേടിയതെന്താവട്ടെ, അതിന്റെ ബലത്തില്‍ അവന്‍ ശഠനും ധിക്കാരിയുമായിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. എന്നാല്‍, ഒടുവില്‍ അവന്‍ വന്നുചേരേണ്ടത് താങ്കളുടെ നാഥന്റെ സന്നിധിയില്‍ത്തന്നെയാണ്. അവന്‍ കൈക്കൊണ്ട നിലപാടിന്റെ പരിണതി എന്താണെന്ന് അപ്പോള്‍ അവന്‍ മനസ്സിലാക്കും.

10. ദാസന്‍ എന്നതുകൊണ്ടുദ്ദേശിച്ചത് നബി(സ)യെത്തന്നെയാണ്. വിശുദ്ധ ഖുര്‍ആനില്‍ പലയിടത്തും തിരുമേനി(സ)യെ ഈ ശൈലിയില്‍ പരാമര്‍ശിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഉദാഹരണമായി, സൂറ ബനീസ്‌റാഈല്‍ ഒന്നാം സൂക്തത്തില്‍ പറഞ്ഞു: سُبْحَانَ الَّذِي أَسْرَىٰ بِعَبْدِهِ لَيْلًا مِّنَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ إِلَى الْمَسْجِدِ الْأَقْصَى الَّذِي بَارَكْنَا حَوْلَهُ لِنُرِيَهُ مِنْ آيَاتِنَا ۚ إِنَّهُ هُوَ السَّمِيعُ الْبَصِيرُ (തന്റെ ദാസനെ ഒരു രാത്രിയില്‍ മസ്ജിദുല്‍ ഹറാമില്‍നിന്ന് മസ്ജിദുല്‍ അഖ്‌സ്വായിലേക്ക് നിശാപ്രയാണം ചെയ്യിച്ചവന്‍ ആദ്യന്തം പരിശുദ്ധന്‍). അല്‍കഹ്ഫ് ഒന്നാം സൂക്തത്തില്‍ പറഞ്ഞു: الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي أَنزَلَ عَلَىٰ عَبْدِهِ الْكِتَابَ وَلَمْ يَجْعَل لَّهُ عِوَجًا ۜ (തന്റെ ദാസന്ന് വേദമവതരിപ്പിച്ചുകൊടുത്ത അല്ലാഹുവിന് സര്‍വസ്തുതിയും). അല്‍ജിന്ന് 19-ആം സൂക്തത്തില്‍ പറഞ്ഞു: وَأَنَّهُ لَمَّا قَامَ عَبْدُ اللَّهِ يَدْعُوهُ كَادُوا يَكُونُونَ عَلَيْهِ لِبَدًا (എന്തെന്നാല്‍, ദൈവദാസന്‍ അവനോട് പ്രാര്‍ഥിക്കാന്‍ നിന്നപ്പോള്‍ ഇക്കൂട്ടര്‍ അദ്ദേഹത്തിനുനേരെ ചാടിവീഴാനൊരുമ്പെട്ടിരിക്കുന്നു). അല്ലാഹു തന്റെ വേദത്തില്‍ തന്റെ ദൂതനായ മുഹമ്മദ് നബി(സ)യെ പരാമര്‍ശിക്കുന്ന സ്‌നേഹോഷ്മളമായ ശൈലിയാണിതെന്നാണ് ഇതില്‍നിന്ന് വ്യക്തമാകുന്നത്. കൂടാതെ മറ്റൊരു കാര്യവുംകൂടി ഇതില്‍നിന്ന് ഗ്രഹിക്കാം: അല്ലാഹു പ്രവാചകത്വപദവിയരുളിയ ശേഷം റസൂല്‍ തിരുമേനിയെ നമസ്‌കാരക്രമം പഠിപ്പിച്ചിരുന്നു. ആ ക്രമം ഖുര്‍ആനിലെവിടെയും പറഞ്ഞിട്ടില്ല, പ്രവാചകാ, ഇന്നിന്ന ക്രമത്തില്‍ നമസ്‌കരിക്കുക എന്ന്. അതിനാല്‍, ഖുര്‍ആനില്‍ ഉള്‍ക്കൊണ്ട ദിവ്യബോധനങ്ങള്‍ മാത്രമല്ല തിരുമേനി(സ)ക്ക് ലഭിച്ചിരുന്നത്; പ്രത്യുത, ഖുര്‍ആനില്‍ ഉള്‍പ്പെട്ടിട്ടില്ലാത്ത ഇത്തരം സംഗതികളെക്കുറിച്ചുള്ള അധ്യാപനങ്ങളും ദിവ്യബോധനം മുഖേന തിരുമേനിക്കു ലഭിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു എന്നതിനുള്ള മറ്റൊരു തെളിവാണിത്.

11. ഇവിടെ, നീതിബോധമുള്ള ഓരോ മനുഷ്യനും അഭിസംബോധിതനാണെന്നത്രേ ബാഹ്യമായി വെളിവാകുന്നത്. അവനോട് ചോദിക്കുകയാണ്: ദൈവദാസനെ ഉപാസനയില്‍നിന്ന് തടയുന്ന ആ മനുഷ്യന്റെ ചെയ്തി കണ്ടോ? നിങ്ങളെന്തു വിചാരിക്കുന്നു, അയാള്‍ സന്‍മാര്‍ഗത്തിലാണെങ്കിലോ? അല്ലെങ്കില്‍, ജനങ്ങളില്‍ ദൈവഭയമുണ്ടാക്കാനും ദുഷ്‌കര്‍മങ്ങള്‍ തടയാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നവനുമാണെങ്കിലോ? ഈ വിലക്കുന്നവന്‍ സത്യത്തെ തള്ളിപ്പറയുന്നവനും അതില്‍നിന്നു പിന്തിരിയുന്നവനുമാണെങ്കിലോ? അങ്ങനെയാണെങ്കില്‍ അവനീ ചെയ്യുന്നതെന്താണെന്ന് ചിന്തിച്ചുനോക്കൂ. സല്‍ക്കര്‍മത്തിലേര്‍പ്പെട്ട ആ ദാസനെയും സത്യത്തെ തള്ളിപ്പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അയാളെ മര്‍ദിക്കാന്‍ തുനിയുന്നവനെയും അല്ലാഹു ഒരേസമയം നോക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ് എന്നറിയാമെങ്കില്‍ അവന്‍ ഈ നിലപാട് സ്വീകരിക്കാമോ? മര്‍ദകന്റെ മര്‍ദനവും മര്‍ദിതന്റെ പീഡാനുഭവവും അല്ലാഹു കണ്ടുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു എന്നതിന്റെത്തന്നെ അനിവാര്യതയാകുന്നു, അവന്‍ മര്‍ദകനെ ശിക്ഷിക്കുകയും മര്‍ദിതന്റെ ആവലാതിക്കു പരിഹാരമുണ്ടാക്കുകയും ചെയ്യുമെന്നുള്ളത്.

12. മുഹമ്മദ്(സ) നമസ്‌കരിക്കുകയാണെങ്കില്‍ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പിടലി കാലുകൊണ്ട് ചവിട്ടിഞെരിക്കുമെന്ന് ഭീഷണിപ്പെടുത്തുന്ന ആ മനുഷ്യന്ന്, ഒരിക്കലും അങ്ങനെ ചെയ്യാന്‍ കഴിയില്ല എന്നര്‍ഥം.

13. ഇവിടെ نَاصِيَة (മൂര്‍ധാവ്) എന്നതുകൊണ്ടുദ്ദേശ്യം ഉദ്ധതനായ വ്യക്തിയാണ്.

14. നാം മുഖവുരയില്‍ സൂചിപ്പിച്ചതുപോലെ, റസൂല്‍ തിരുമേനിയെ ഭീഷണിപ്പെടുത്തിയ അബൂജഹ്‌ലിനെ അദ്ദേഹം ശാസിച്ചപ്പോള്‍ അയാള്‍ അദ്ദേഹത്തോടു പറഞ്ഞു: ‘ഹേ, മുഹമ്മദ്, എന്തുകണ്ടിട്ടാണ് നീ എന്നെ പേടിപ്പിക്കുന്നത്? ദൈവത്താണ, ഈ താഴ്‌വരയില്‍ എന്റെ സംരക്ഷകരാണ് ഏറ്റവും കൂടുതലുള്ളത്.’ അതെക്കുറിച്ചു പറയുകയാണ്: അയാള്‍ വിളിക്കട്ടെ, അയാളുടെ രക്ഷാസൈന്യത്തെ.

15. زَبَانِيَة എന്ന പദമാണ് മൂലത്തില്‍ ഉപയോഗിച്ചത്. ഖതാദയുടെ വ്യാഖ്യാനപ്രകാരം പൊലീസുകാരെയാണ് അറബിമൊഴിയില്‍ زَبَانِيَة എന്നു വിളിക്കുക. زَبَنَ എന്നതിന്റെ മൂലാര്‍ഥം തള്ളിമാറ്റുക എന്നാണ്. രാജാക്കന്‍മാരുടെ സന്നിധിയില്‍ കാവല്‍ക്കാര്‍ ഉണ്ടാകുന്നത്, രാജാവിന് അതൃപ്തി തോന്നുന്നവരെ തള്ളിപ്പുറത്താക്കാനാണല്ലോ. വചനതാല്‍പര്യമിതാണ്: ഇയാള്‍ തന്റെ രക്ഷാസൈന്യത്തെ വിളിക്കട്ടെ; നാം നമ്മുടെ പൊലീസിനെ, അഥവാ മലക്കുകളെ വിളിക്കാം. അങ്ങനെ അവന്റെയും നമ്മുടെയും രക്ഷാസൈന്യത്തെ അവന്‍ മനസ്സിലാക്കട്ടെ.

16. സുജൂദ് ചെയ്യുക എന്നതുകൊണ്ടുദ്ദേശ്യം നമസ്‌കാരമാകുന്നു. അതായത്, നബിയേ, താങ്കള്‍ നമസ്‌കരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നതുപോലെത്തന്നെ നിര്‍ഭയം തുടര്‍ന്നും നമസ്‌കരിച്ചുകൊളളുക. അതുവഴി താങ്കളുടെ നാഥന്റെ സാമീപ്യം നേടുക. സ്വഹീഹു മുസ്‌ലിമും മറ്റും ഹ.അബൂഹുറയ്‌റയില്‍നിന്നുദ്ധരിക്കുന്നു: ‘ദൈവദാസന്‍, സുജൂദിലായിരിക്കുന്ന സമയത്താണ് അവന്റെ നാഥനോട് ഏറ്റവും അടുക്കുന്നത്!’ മുസ്‌ലിം, ഹ. അബൂഹുറയ്‌റയില്‍നിന്ന് ഇങ്ങനെയും ഉദ്ധരിച്ചിരിക്കുന്നു: ‘നബി(സ) ഈ സൂക്തം പാരായണം ചെയ്യുമ്പോള്‍ പാരായണപ്രണാമം (സുജൂദുത്തിലാവ) ചെയ്യാറുണ്ടായിരുന്നു.’

നിസ്സംശയം = كَلَّا
തീര്‍ച്ചയായും മനുഷ്യന്‍ = إِنَّ الْإِنسَانَ
അവന്‍ അതിക്രമം പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നു = لَيَطْغَىٰ
അവന്‍ തന്നെ കണ്ടതിനാല്‍ = أَن رَّآهُ
തനിക്കു താന്‍ പോന്നവനായി = اسْتَغْنَىٰ
നിശ്ചയം = إِنَّ
നിന്റെ നാഥങ്കലേക്കാണ് = إِلَىٰ رَبِّكَ
മടക്കം = الرُّجْعَىٰ
നീ കണ്ടോ? = أَرَأَيْتَ
തടയുന്നവനെ = الَّذِي يَنْهَىٰ
ഒരു ദാസനെ = عَبْدًا
അയാള്‍ നമസ്കരിക്കുമ്പോള്‍ = إِذَا صَلَّىٰ
നിന്റെ അഭിപ്രായമെന്ത്? = أَرَأَيْتَ
അയാള്‍ ആണെങ്കില്‍ = إِن كَانَ
നേര്‍വഴിയില്‍ = عَلَى الْهُدَىٰ
അല്ലെങ്കില്‍ = أَوْ
കല്‍പിച്ചിരുന്നു(വെങ്കില്‍) = أَمَرَ
ഭക്തി പുലര്‍ത്താന്‍ = بِالتَّقْوَىٰ
നിന്റെ അഭിപ്രായമെന്ത്? = أَرَأَيْتَ
അവന്‍ കളവാക്കിയെങ്കില്‍ = إِن كَذَّبَ
പിന്തിരിഞ്ഞുപോവുകയും (ചെയ്തെങ്കില്‍) = وَتَوَلَّىٰ
അവന്‍ അറിഞ്ഞിട്ടില്ലേ = أَلَمْ يَعْلَم
നിശ്ചയം, അല്ലാഹു = بِأَنَّ اللَّهَ
കാണുന്നുണ്ട് (എന്ന്) = يَرَىٰ
നിസ്സംശയം = كَلَّا
അവന്‍ വിരമിച്ചില്ലെങ്കില്‍ = لَئِن لَّمْ يَنتَهِ
നാം പിടിച്ചുവലിക്കുക തന്നെ ചെയ്യും = لَنَسْفَعًا
കുടുമയില്‍ = بِالنَّاصِيَةِ
കുടുമ = نَاصِيَةٍ
കള്ളം പറയുന്ന = كَاذِبَةٍ
പാപം ചെയ്യുന്ന = خَاطِئَةٍ
അവന്‍ വിളിക്കട്ടെ = فَلْيَدْعُ
അവന്റെ ആളുകളെ = نَادِيَهُ
നാം വിളിക്കും = سَنَدْعُ
ശിക്ഷയുടെ മലക്കുകളെ = الزَّبَانِيَةَ
അരുത് = كَلَّا
അവന്ന് നീ വഴങ്ങരുത് = لَا تُطِعْهُ
നീ സാഷ്ടാംഗം പ്രണമിക്കുക = وَاسْجُدْ
നീ സാമീപ്യം നേടുകയും ചെയ്യുക = وَاقْتَرِب۩

Add comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *