അശ്ശൂറ – സൂക്തങ്ങള്‍: 19-26

ٱللَّهُ لَطِيفٌۢ بِعِبَادِهِۦ يَرْزُقُ مَن يَشَآءُ ۖ وَهُوَ ٱلْقَوِىُّ ٱلْعَزِيزُ﴿١٩﴾ مَن كَانَ يُرِيدُ حَرْثَ ٱلْءَاخِرَةِ نَزِدْ لَهُۥ فِى حَرْثِهِۦ ۖ وَمَن كَانَ يُرِيدُ حَرْثَ ٱلدُّنْيَا نُؤْتِهِۦ مِنْهَا وَمَا لَهُۥ فِى ٱلْءَاخِرَةِ مِن نَّصِيبٍ﴿٢٠﴾ أَمْ لَهُمْ شُرَكَٰٓؤُا۟ شَرَعُوا۟ لَهُم مِّنَ ٱلدِّينِ مَا لَمْ يَأْذَنۢ بِهِ ٱللَّهُ ۚ وَلَوْلَا كَلِمَةُ ٱلْفَصْلِ لَقُضِىَ بَيْنَهُمْ ۗ وَإِنَّ ٱلظَّٰلِمِينَ لَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌۭ﴿٢١﴾ تَرَى ٱلظَّٰلِمِينَ مُشْفِقِينَ مِمَّا كَسَبُوا۟ وَهُوَ وَاقِعٌۢ بِهِمْ ۗ وَٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّٰلِحَٰتِ فِى رَوْضَاتِ ٱلْجَنَّاتِ ۖ لَهُم مَّا يَشَآءُونَ عِندَ رَبِّهِمْ ۚ ذَٰلِكَ هُوَ ٱلْفَضْلُ ٱلْكَبِيرُ﴿٢٢﴾ذَٰلِكَ ٱلَّذِى يُبَشِّرُ ٱللَّهُ عِبَادَهُ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّٰلِحَٰتِ ۗ قُل لَّآ أَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْرًا إِلَّا ٱلْمَوَدَّةَ فِى ٱلْقُرْبَىٰ ۗ وَمَن يَقْتَرِفْ حَسَنَةًۭ نَّزِدْ لَهُۥ فِيهَا حُسْنًا ۚ إِنَّ ٱللَّهَ غَفُورٌۭ شَكُورٌ﴿٢٣﴾ أَمْ يَقُولُونَ ٱفْتَرَىٰ عَلَى ٱللَّهِ كَذِبًۭا ۖ فَإِن يَشَإِ ٱللَّهُ يَخْتِمْ عَلَىٰ قَلْبِكَ ۗ وَيَمْحُ ٱللَّهُ ٱلْبَٰطِلَ وَيُحِقُّ ٱلْحَقَّ بِكَلِمَٰتِهِۦٓ ۚ إِنَّهُۥ عَلِيمٌۢ بِذَاتِ ٱلصُّدُورِ﴿٢٤﴾ وَهُوَ ٱلَّذِى يَقْبَلُ ٱلتَّوْبَةَ عَنْ عِبَادِهِۦ وَيَعْفُوا۟ عَنِ ٱلسَّيِّـَٔاتِ وَيَعْلَمُ مَا تَفْعَلُونَ﴿٢٥﴾ وَيَسْتَجِيبُ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّٰلِحَٰتِ وَيَزِيدُهُم مِّن فَضْلِهِۦ ۚ وَٱلْكَٰفِرُونَ لَهُمْ عَذَابٌۭ شَدِيدٌۭ﴿٢٦﴾


(19-20) അല്ലാഹു അവന്റെ ദാസന്മാരോട് വളരെ കനിവുള്ളവനാകുന്നു.34 അവനിച്ഛിക്കുന്നവര്‍ക്ക് നല്‍കുന്നു.35 അവന്‍ അതിശക്തനും അജയ്യനുമല്ലോ.36 ആര്‍ പരലോകവിള കാംക്ഷിക്കുന്നുവോ, അവന്നു നാം ആ വിള വളര്‍ത്തിക്കൊടുക്കുന്നതാകുന്നു. ഐഹികവിള കാംക്ഷിക്കുന്നവന്നോ, നാമത് ഇഹത്തില്‍നിന്നുതന്നെ നല്‍കുന്നു. പക്ഷേ, പരലോകത്തില്‍ അവന്ന് ഒരു വിഹിതവുമുണ്ടായിരിക്കുന്നതല്ല37 .

(21-23) ഈ ജനത്തിന് അല്ലാഹു അനുവദിച്ചിട്ടില്ലാത്ത ധര്‍മമാര്‍ഗം നിയമിച്ചുകൊടുത്ത പങ്കാളികളുണ്ടെന്നോ.38 തീരുമാനവചനം ഉണ്ടായിരുന്നില്ലെങ്കില്‍ അവരുടെ വിധി നടത്തിക്കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാകുമായിരുന്നു.39 നിശ്ചയം, ഈ ധിക്കാരികള്‍ക്ക് വേദനയേറിയ ശിക്ഷയാണുള്ളത്. ഈ ധിക്കാരികള്‍ അവരുടെ കര്‍മഫലങ്ങളില്‍ വിഹ്വലരാകുന്നത് നീ കാണാന്‍ പോകുന്നു. അത് അവരെ ബാധിക്കുകതന്നെ ചെയ്യും. നേരെമറിച്ച്, സത്യവിശ്വാസം കൈക്കൊള്ളുകയും സല്‍ക്കര്‍മങ്ങളാചരിക്കുകയും ചെയ്തവര്‍, സ്വര്‍ഗീയോദ്യാനങ്ങളിലായിരിക്കും. അവരുടെ റബ്ബിങ്കല്‍ അവരിച്ഛിക്കുന്നതെന്തും ലഭിക്കുന്നു. ഇതുതന്നെയാകുന്നു മഹത്തായ അനുഗ്രഹം. ഇതത്രെ, വിശ്വസിച്ചവരും സല്‍ക്കര്‍മങ്ങളനുഷ്ഠിച്ചവരുമായ ദൈവദാസന്മാര്‍ക്ക് അല്ലാഹു നല്‍കുന്ന സുവിശേഷം. പ്രവാചകന്‍, ജനത്തോട് പറയുക: ഈ ദൗത്യത്തിന് ഒരു പ്രതിഫലവും ഞാന്‍ നിങ്ങളോടാവശ്യപ്പെടുന്നില്ല;40 പക്ഷേ, കുടുംബസ്‌നേഹം തീര്‍ച്ചയായും കാംക്ഷിക്കുന്നു.41വല്ലവനും നന്മയാര്‍ജിക്കുകയാണെങ്കില്‍, നാം അവന്ന് ആ നന്മയില്‍ വളരെ വര്‍ധനവുണ്ടാക്കിക്കൊടുക്കുന്നു. അല്ലാഹു വളരെ മാപ്പരുളുന്നവനും മൂല്യമംഗീകരിക്കുന്നവനുമല്ലോ42 .

(24-26) ഇദ്ദേഹം അല്ലാഹുവിന്റെ പേരില്‍ കള്ളം കെട്ടിച്ചമച്ചുവെന്നാണോ ഈ ജനം പറയുന്നത്?43 അല്ലാഹുവിന്‌ വേണമെങ്കില്‍ നിന്റെ ഹൃദയത്തിനും മുദ്രവെക്കാമായിരുന്നു.44 എന്നാല്‍, അവന്‍ മിഥ്യയെ തുടച്ചുമാറ്റുകയും തന്റെ ശാസനകളാല്‍ സത്യത്തെ സാക്ഷാത്കരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയുമാകുന്നു.45 മാറിടങ്ങളിലൊളിച്ചിരിക്കുന്ന രഹസ്യങ്ങളറിയുന്നവനല്ലോ അവന്‍.46 ദാസന്മാരില്‍നിന്ന് പശ്ചാത്താപം സ്വീകരിക്കുന്നതും അവരുടെ പാപങ്ങള്‍ പൊറുത്തുകൊടുക്കുന്നതും അവനാകുന്നു. നിങ്ങള്‍ ചെയ്യുന്നതൊക്കെയും അവന്‍ അറിയുന്നുണ്ട്.47 അവന്‍ സത്യവിശ്വാസികളും സച്ചരിതരുമായവരുടെ പ്രാര്‍ഥനകള്‍ സ്വീകരിക്കുകയും അവര്‍ക്ക് തന്റെ അനുഗ്രഹം വര്‍ധിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. സത്യനിഷേധികളോ, അവര്‍ക്കുള്ളത് ഘോരമായ ശിക്ഷയാകുന്നു.

34. മൂലത്തിലുപയോഗിച്ച لَطِيفٌ എന്ന പദത്തിന്റെ അര്‍ഥം മുഴുവന്‍ ‘കനിവുള്ളവന്‍’ എന്ന പദത്തിലൂടെ പ്രകടമാകുന്നില്ല. ഈ പദം രണ്ടര്‍ഥമുള്‍ക്കൊള്ളുന്നുണ്ട്: ഒന്ന്, അല്ലാഹുവിന് തന്റെ ദാസന്മാരോട് വലിയ കാരുണ്യവും ദാക്ഷിണ്യവുമുണ്ട്. രണ്ട്, അവന്‍ വളരെ സൂക്ഷ്മ ദൃഷ്ടിയോടെ സൃഷ്ടികളുടെ അതിസൂക്ഷ്മമായ ആവശ്യങ്ങള്‍ പോലും പരിഗണിക്കുന്നു. അവിടെയൊന്നും മറ്റാരുടെയും കണ്ണെത്തുകയില്ല. അടിമതന്നെ അറിയാത്ത നിലയില്‍ അവന്റെ ആവശ്യങ്ങളെല്ലാം അല്ലാഹു നിര്‍വഹിച്ചുകൊടുക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. തന്റെ ഏതാവശ്യം, എപ്പോള്‍, എങ്ങനെ നിര്‍വഹിക്കപ്പെട്ടുവെന്ന് അവന്‍ അറിയുന്നില്ല. ഇവിടെ ‘ദാസന്മാര്‍’ എന്നതുകൊണ്ടുദ്ദേശിച്ചിട്ടുള്ളത് വിശ്വാസികളെ മാത്രമല്ല, എല്ലാ ദൈവദാസന്മാരെയുമാണ്. അതായത്, അല്ലാഹുവിന്റെ ഈ കനിവ് എല്ലാ അടിമകളോടും പൊതുവായിട്ടുള്ളതാണ്.

35. എല്ലാ ദാസന്മാര്‍ക്കും ഒരുപോലെ ലഭിക്കുകയെന്നത് ഈ പൊതുകാരുണ്യത്തിന്റെ താല്‍പര്യമല്ല; അവന്‍ തന്റെ ഖജനാവുകളില്‍നിന്ന് എല്ലാവര്‍ക്കും നല്‍കിക്കൊണ്ടേയിരിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും. പക്ഷേ, ഈ നല്‍കലില്‍ സമത്വമില്ല. ഒരുവന്ന് ഒരു വസ്തു നല്‍കുമ്പോള്‍ മറ്റൊരുവന്ന് മറ്റൊരു വസ്തുവാണ് നല്‍കുക. ഒരാള്‍ക്ക് ഒരു സാധനം അധികമായി നല്‍കുമ്പോള്‍ മറ്റൊരാള്‍ക്ക് മറ്റൊരു സാധനം ധാരാളമായി നല്‍കുന്നു.

36. അവന്റെ ഔദാര്യത്തിന്റെയും ദാനത്തിന്റെയും ഈ വ്യവസ്ഥ തന്റെ സ്വന്തം ശക്തിയാല്‍ സ്ഥാപിതമായതാകുന്നു. അതില്‍ ഭേദഗതി വരുത്താനാര്‍ക്കും സാധ്യമല്ല. ബലാല്‍ക്കാരം അവനില്‍നിന്ന് വല്ലതും പിടിച്ചെടുക്കാനും ആര്‍ക്കും സാധ്യമല്ല. അവന്‍ വല്ലവര്‍ക്കും നല്‍കുന്നത് തടയാന്‍ കഴിയുന്നവരും ആരുമില്ല.

37. മുന്‍ സൂക്തത്തില്‍ നാം സദാ എങ്ങും കണ്ടുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന രണ്ട് യാഥാര്‍ഥ്യങ്ങള്‍ വിശദീകരിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ഒന്ന്, അല്ലാഹുവിന്റെ കനിവും കാരുണ്യവും എല്ലാ ദാസന്മാര്‍ക്കും പൊതുവായിട്ടുള്ളതാകുന്നു. രണ്ട്, അവന്റെ ഔദാര്യവും വിഭവദാനവും എല്ലാവര്‍ക്കും ഒരുപോലെയല്ല. അതില്‍ വ്യത്യാസങ്ങളും ഏറ്റക്കുറവുകളും കാണപ്പെടുന്നു. ഈ കനിവിന്റെയും വിഭവ ദാനത്തിന്റെയും വിശദാംശങ്ങളില്‍ എണ്ണമറ്റ ഏറ്റവ്യത്യാസങ്ങളുണ്ടെങ്കിലും അതോടൊപ്പം വളരെ വലിയ ഒരു മൗലിക വ്യത്യാസവും കൂടിയുണ്ട് എന്നാണിവിടെ പറയുന്നത്. പരലോകം തേടുന്നവര്‍ക്ക് ഒരു തരത്തിലുള്ള വിഭവവും ഇഹലോകം തേടുന്നവര്‍ക്ക് മറ്റൊരു തരത്തിലുള്ള വിഭവവും എന്നതാണത്. ഈ സംക്ഷിപ്ത വാക്കുകളിലരുളപ്പെട്ട സുപ്രധാനമായ ഒരു യാഥാര്‍ഥ്യമാണിത്. അത് വിശദമായി ഗ്രഹിച്ചിരിക്കേണ്ടതാവശ്യമാകുന്നു. എന്തുകൊണ്ടെന്നാല്‍, അത് ഓരോ മനുഷ്യനെയും തന്റെ നിലപാട് നിര്‍ണയിക്കാന്‍ സഹായിക്കുന്നു. ഇഹം, പരം- അതു രണ്ടിനും വേണ്ടി അധ്വാന പരിശ്രമങ്ങള്‍ ചെയ്യുന്നവരെ ഈ സൂക്തം കര്‍ഷകനോടുപമിച്ചിരിക്കുന്നു. മണ്ണൊരുക്കുന്നതു മുതല്‍ വിളവെടുക്കുന്നതുവരെ അയാള്‍ അര്‍പ്പണബോധത്തോടെ വിയര്‍പ്പൊഴുക്കി പണിയെടുക്കുന്നു. തന്റെ വയലില്‍ താന്‍ വിതച്ച വിള കൊയ്‌തെടുക്കുകയും അതിന്റെ ഫലം അനുഭവിക്കുകയും ചെയ്യണമെന്ന ലക്ഷ്യത്തോടെയാണ് ഈ അധ്വാനങ്ങളെല്ലാം അര്‍പ്പിക്കുന്നത്. പക്ഷേ, ഉദ്ദേശ്യലക്ഷ്യങ്ങളുടെ വ്യത്യാസം പ്രവര്‍ത്തനരീതിയിലും വലിയൊരളവോളം വ്യത്യാസമുണ്ടാക്കും. പാരത്രിക വിളയിറക്കുന്ന കര്‍ഷകനും ഐഹിക വിളയിറക്കുന്ന കര്‍ഷകനും തമ്മില്‍ വമ്പിച്ച അന്തരമുണ്ട്. അതിനാല്‍, രണ്ടുപേരുടെയും അധ്വാനഫലങ്ങളെയും അല്ലാഹു വ്യത്യസ്തമാക്കിയിരിക്കുന്നു– രണ്ടുപേരുടെയും പ്രവര്‍ത്തനസ്ഥലം ഒന്നുതന്നെയാണെങ്കിലും. പാരത്രിക വിളയിറക്കുന്ന കര്‍ഷകന്ന് ഇഹലോകം കിട്ടുകയില്ല എന്ന് അല്ലാഹു പറയുന്നില്ല. ഏറിയോ കുറഞ്ഞോ ഇഹലോകവും അവന്നു കിട്ടുകതന്നെ ചെയ്യും. എന്തുകൊണ്ടെന്നാല്‍, ഇവിടെ അല്ലാഹുവിന്റെ പൊതുവായ കാരുണ്യത്തില്‍ അവന്നും വിഹിതമുണ്ട്. നല്ലവര്‍ക്കും ചീത്തയാളുകള്‍ക്കും ഇവിടെ വിഭവം ലഭിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നുമുണ്ട്. എങ്കിലും അല്ലാഹു അവന്ന് നല്‍കുന്ന സുവാര്‍ത്ത ഇഹലോകം ലഭിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ചല്ല; പ്രത്യുത, അവന്റെ പാരത്രിക വിള സമൃദ്ധമാകുമെന്നാണവനറിയിക്കുന്നത്. അവന്‍ തേടുന്നതതാണല്ലോ. അതുകൊണ്ട് അവന്റെ ചിന്തയും അതുസംബന്ധിച്ചായിരിക്കും. ഈ സമൃദ്ധിക്ക് പല രൂപങ്ങളുണ്ട്. ഒരാള്‍ എത്രത്തോളം സദുദ്ദേശ്യത്തോടെ പരലോകത്തിനുവേണ്ടി സല്‍ക്കര്‍മങ്ങളനുഷ്ഠിക്കുന്നുവോ അയാള്‍ക്ക് അല്ലാഹു കൂടുതല്‍ കൂടുതല്‍ നന്മകള്‍ പ്രവര്‍ത്തിക്കാന്‍ ഉതവിയേകുന്നു. അവന്റെ മനസ്സ് നന്മകള്‍ക്കായി തുറന്നുവെക്കപ്പെടുന്നു. വിശുദ്ധ ലക്ഷ്യങ്ങള്‍ക്കുവേണ്ടി വിശുദ്ധമാര്‍ഗങ്ങള്‍ തെരഞ്ഞെടുക്കാന്‍ തയ്യാറാകുമ്പോള്‍ അല്ലാഹു അവന്ന് വിശുദ്ധ മാര്‍ഗങ്ങള്‍തന്നെ പെരുപ്പിച്ചുകൊടുക്കുന്നു. നന്മയുടെ കവാടങ്ങളെല്ലാം അടയ്ക്കപ്പെട്ടതും തിന്മയുടെ കവാടങ്ങള്‍ മാത്രം തുറക്കപ്പെട്ടതുമായ ഒരു സ്ഥിതിവിശേഷം അവന്നുണ്ടാവുകയില്ല. സര്‍വോപരി ഇഹലോകത്തിലെ നന്നെച്ചെറിയ ഒരു നന്മപോലും പരലോകത്ത് കുറഞ്ഞത് പത്തിരട്ടിയെങ്കിലും വളര്‍ത്തപ്പെടുന്നു. അതിന്റെ വളര്‍ച്ചയുടെ കൂടലിനാകട്ടെ ഒരതിരുമില്ല. അല്ലാഹു ഉദ്ദേശിച്ചവര്‍ക്ക് ആയിരക്കണക്കിനും ലക്ഷക്കണക്കിനുമിരട്ടികള്‍ വര്‍ധിപ്പിച്ചുകൊടുക്കും. ഇവിടെ പരലോകം കാംക്ഷിക്കാതെ ഈ ലോകത്തിനുവേണ്ടി കൃഷിയിറക്കുകയും എല്ലാം ഈ ലോകത്തിനുവേണ്ടി മാത്രം പ്രവര്‍ത്തിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവന്ന് അല്ലാഹു അവന്റെ പ്രയത്‌നത്തിന്റെ രണ്ട് അനന്തരഫലങ്ങള്‍ പറഞ്ഞുകൊടുത്തിരിക്കുന്നു. ഒന്ന്: അവന്‍ എത്ര തലതല്ലിയാലും എത്രത്തോളം ഐഹികനേട്ടങ്ങളാര്‍ജിക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചാലും അത് മുഴുവനുമൊന്നും കിട്ടാന്‍പോകുന്നില്ല. അല്ലാഹു അവനു നിശ്ചയിച്ചിട്ടുള്ള വിഹിതം മാത്രമേ കിട്ടൂ. രണ്ട്: അവന്നു കിട്ടുന്നതെന്താവട്ടെ, അത് ഇഹലോകത്തു മാത്രമേ കിട്ടുന്നുള്ളൂ. പാരത്രിക നന്മകളില്‍ ഒരു പങ്കുമുണ്ടായിരിക്കുകയില്ല.

38. ഇവിടെ ‘പങ്കാളി’ എന്നതുകൊണ്ട് വിവക്ഷിച്ചത്, ആളുകള്‍ പ്രാര്‍ഥിക്കുകയോ നേര്‍ച്ചാ വഴിപാടുകളര്‍പ്പിക്കുകയോ പൂജാദി കര്‍മങ്ങളനുഷ്ഠിക്കുകയോ ചെയ്യുന്ന മൂര്‍ത്തികളെയല്ല; പ്രത്യുത, ജനങ്ങള്‍ അധികാര ഭരണങ്ങളിലെ പങ്കാളികളായി അംഗീകരിച്ചവരെയാണ്. ആരുടെ തത്ത്വശാസ്ത്രങ്ങളിലും സിദ്ധാന്തങ്ങളിലും ദര്‍ശനങ്ങളിലുമാണോ ആളുകള്‍ വിശ്വാസം കൊള്ളുന്നത്, ആരു നല്‍കിയ മൂല്യങ്ങളാണോ സ്വീകരിക്കുന്നത്, ആരവതരിപ്പിച്ച ധാര്‍മിക തത്ത്വങ്ങളും സാംസ്‌കാരിക- നാഗരിക മാനദണ്ഡങ്ങളുമാണോ അംഗീകരിക്കുന്നത്, ആരു നിശ്ചയിച്ച നിയമവ്യവസ്ഥകളും ചട്ടങ്ങളുമാണോ മതപരമായ അനുഷ്ഠാനങ്ങളിലും ആരാധനകളിലും സ്വകാര്യജീവിതത്തിലും പൊതുജീവിതത്തിലും ഇടപാടുകളിലും കൊള്ളക്കൊടുക്കകളിലും നീതിന്യായങ്ങളിലും രാഷ്ട്രീയത്തിലും ഭരണത്തിലും തങ്ങള്‍ പിന്തുടരേണ്ട ശരീഅത്ത്-നിയമസംഹിത- അതുതന്നെയാണ് എന്ന നിലയില്‍ അനുസരിക്കുന്നത്, അവരെയാണ് ഇവിടെ ‘പങ്കാളികള്‍’ എന്നുപറഞ്ഞിട്ടുള്ളത്. അത്തരം പ്രമാണങ്ങളും തത്ത്വങ്ങളും മാനദണ്ഡങ്ങളും എല്ലാം അല്ലാഹുവിന്റെ അനുമതിയില്ലാതെ അവയുടെ ഉപജ്ഞാതാക്കള്‍ ആവിഷ്‌കരിച്ചതും അനുകര്‍ത്താക്കള്‍ അംഗീകരിച്ചതും സര്‍വലോകനാഥന്റെ ദീനിനു വിരുദ്ധമായതുമായ ദീനാകുന്നു. ദൈവേതരന്മാരെ പ്രണമിക്കുകയും ദൈവേതരന്മാരോട് പ്രാര്‍ഥിക്കുകയും ചെയ്യുന്നത് എപ്രകാരമുള്ള ശിര്‍ക്കാണോ അപ്രകാരമുള്ള ശിര്‍ക്കുതന്നെയാണതും.

39. അതായത്, അന്തിമ വിധിത്തീര്‍പ്പ് അന്ത്യനാളിലേക്ക് നീട്ടിവെച്ചിട്ടില്ലായിരുന്നുവെങ്കില്‍, അല്ലാഹുവിന്റെ അടിമയായിക്കൊണ്ട് അല്ലാഹുവിന്റെ ഭൂമിയില്‍ സ്വയം ദീന്‍ നടത്തുക എന്ന കടുത്ത ധാര്‍ഷ്ട്യം കാണിക്കുന്ന ഏവനും ഈ ലോകത്തുവെച്ചുതന്നെ കഠിനമായി ശിക്ഷിക്കപ്പെടുമായിരുന്നു. അല്ലാഹുവിന്റെ ദീന്‍ വെടിഞ്ഞ് ഇതരന്മാരാല്‍ നിര്‍മിക്കപ്പെട്ട ദീന്‍ സ്വീകരിക്കുന്ന സകല ജനവും നശിപ്പിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുമായിരുന്നു.

40. ജനങ്ങളെ ദൈവിക ശിക്ഷയില്‍നിന്ന് മുക്തരാക്കാനും സ്വര്‍ഗ സുവാര്‍ത്തക്കര്‍ഹരാക്കാനും നബി(സ) നടത്തിക്കൊണ്ടിരുന്ന യത്‌നമാണ് ‘ഈ ദൗത്യം’ എന്നതുകൊണ്ടുദ്ദേശിക്കുന്നത്.

41. اِلاَّ الْمَوَدَّةَ فِى الْقُرْبَى എന്നാണ് മൂലവാക്യം. ”പ്രതിഫലമൊന്നും വേണ്ട. ‘ഖുര്‍ബാ’യോടുള്ള മൈത്രി മാത്രം മതി.” ഇതിലെ ‘ഖുര്‍ബാ’ എന്ന പദത്തിന്റെ ആശയം സംബന്ധിച്ച് ഖുര്‍ആന്‍ വ്യാഖ്യാതാക്കള്‍ക്കിടയില്‍ വമ്പിച്ച തര്‍ക്കമുണ്ട്. ഒരുകൂട്ടര്‍ അതിന് (വംശബന്ധം) എന്നാണ് അര്‍ഥം നല്‍കിയിരിക്കുന്നത്. സൂക്തത്തിന്റെ ആശയം അവര്‍ ഇങ്ങനെ വിശദീകരിച്ചിരിക്കുന്നു: ഈ പ്രവര്‍ത്തനത്തിന്റെ പേരില്‍ ഞാന്‍ നിങ്ങളോട് ഒരു പ്രതിഫലവും ചോദിക്കുന്നില്ല. എന്നാല്‍, നന്നെച്ചുരുങ്ങിയത് നിങ്ങള്‍ ഖുറൈശികള്‍, ഞാനും നിങ്ങളും തമ്മിലുള്ള വംശബന്ധമെങ്കിലും പരിഗണിക്കണമെന്ന് തീര്‍ച്ചയായും ഞാനാഗ്രഹിക്കുന്നു. യഥാര്‍ഥത്തില്‍ വേണ്ടത് നിങ്ങള്‍ എന്റെ പ്രബോധനം സ്വീകരിക്കുകയാണ്. അത് നിങ്ങള്‍ ചെയ്യുന്നില്ലെങ്കില്‍ പോകട്ടെ, മറ്റ് അറബികളേക്കാള്‍ മുമ്പേ നിങ്ങള്‍ എന്നോടുള്ള ശത്രുതയാല്‍ തുള്ളാതിരിക്കുകയെങ്കിലും ചെയ്യണം.

42. അതായത്, മനഃപൂര്‍വം ധിക്കാരമനുവര്‍ത്തിക്കുന്നവര്‍ക്ക് വിപരീതമായി നന്മക്കുവേണ്ടി പരിശ്രമിക്കുന്ന ദാസന്മാരോടുള്ള അല്ലാഹുവിന്റെ സമീപനം ഇപ്രകാരമായിരിക്കും: 1) അവര്‍ എത്രത്തോളം നന്മക്കുവേണ്ടി പരിശ്രമിക്കുന്നുവോ, അതിലേറെ നന്മ അല്ലാഹു അവര്‍ക്കുണ്ടാക്കിക്കൊടുക്കുന്നു. 2) അവരില്‍നിന്നുണ്ടാകുന്ന വീഴ്ചകള്‍ അല്ലെങ്കില്‍ നന്മക്കുവേണ്ടി പരിശ്രമിക്കുന്നതോടൊപ്പംതന്നെ അവരില്‍നിന്ന് വല്ല കുറ്റങ്ങളും സംഭവിച്ചുപോയാല്‍ അല്ലാഹു അത് പൊറുത്തുകൊടുക്കുന്നു. 3) അവരുടെ നന്നെച്ചെറിയ നന്മകളാകുന്ന മൂലധനം പോലും അല്ലാഹു പരിഗണിക്കുകയും മൂല്യം കല്‍പിക്കുകയും ചെയ്തുകൊണ്ട് വലുതായ പ്രതിഫലമരുളുന്നു.

43. ഈ ചോദ്യവാക്യത്തില്‍ കടുത്ത ആക്ഷേപധ്വനിയാണുള്ളത്. താല്‍പര്യമിതാണ്: താങ്കളെപ്പോലൊരാള്‍ കള്ളം കെട്ടിപ്പറഞ്ഞുവെന്ന, അതും അല്ലാഹുവിന്റെ പേരില്‍ കള്ളം കെട്ടിപ്പറഞ്ഞുവെന്ന, മഹാ കുറ്റാരോപണം നടത്തിയിട്ട് ഒരു നാണക്കേടും തോന്നാതിരിക്കാന്‍ മാത്രം ധാര്‍ഷ്ട്യവും ധിക്കാരവും നിറഞ്ഞവരോ ഇക്കൂട്ടര്‍? ഈ ഖുര്‍ആന്‍ താങ്കള്‍ സ്വയം കെട്ടിച്ചമച്ച് അല്ലാഹുവിലേക്ക് ചേര്‍ക്കുകയാണെന്നാണല്ലോ ഇവര്‍ ആരോപിക്കുന്നത്.

44. ഹൃദയങ്ങളില്‍ മുദ്രവെക്കപ്പെട്ടവരേ ഇത്രവലിയ കള്ളം പറയൂ എന്ന് സാരം. അല്ലാഹു വിചാരിക്കുകയാണെങ്കില്‍ നിങ്ങളെയും അക്കൂട്ടത്തില്‍ പെടുത്താം. എന്നാല്‍, ആ വിഭാഗത്തില്‍നിന്ന് അകറ്റിനിര്‍ത്തിയത് അവന്റെ അനുഗ്രഹമാകുന്നു. ഈ മറുപടിയില്‍ നബി(സ)യുടെ പേരില്‍ ഈ കുറ്റാരോപണം നടത്തിയവരുടെനേരെ രൂക്ഷമായ പരിഹാസവുമുണ്ട്. വിവക്ഷയിതാണ്: പ്രവാചകരേ, ഇവര്‍ താങ്കളെയും ഇവരുടെ മട്ടിലുള്ള ഒരുവനായിട്ടാണ് കരുതിയിരിക്കുന്നത്. സ്വന്തം കാര്യലാഭങ്ങള്‍ക്കുവേണ്ടി ഏത് മഹാകളവും പറയാന്‍ ഇവര്‍ക്കശേഷം സങ്കോചമില്ല. താങ്കളും അതുപോലെ സ്വന്തം കട ചമയിക്കാന്‍ ഒരു കള്ളം തട്ടിപ്പടച്ചിരിക്കുകയാണെന്നാണ് ഇവര്‍ വിചാരിക്കുന്നത്. പക്ഷേ, ഇവരുടെ ഹൃദയം മുദ്രവെക്കപ്പെട്ടതുപോലെ, ദൈവകൃപയാല്‍ താങ്കളുടെ ഹൃദയം മുദ്രവെക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ല.

45. അതായത്, മിഥ്യക്ക് നിലനില്‍പേകാതിരിക്കുകയും ഒടുവില്‍ സത്യത്തെത്തന്നെ സാക്ഷാത്കരിക്കുകയുമാണ് അല്ലാഹുവിന്റെ സമ്പ്രദായം. അതിനാല്‍ പ്രവാചകരേ, താങ്കള്‍ ഈ വ്യാജമായ കുറ്റാരോപണങ്ങളെയൊന്നും തരിമ്പും സാരമാക്കേണ്ടതില്ല. സ്വന്തം ദൗത്യം തുടര്‍ന്നുകൊണ്ടിരിക്കുക. ഈ വ്യാജങ്ങളെല്ലാം ധൂളികണക്കെ പാറിപ്പോകുന്ന ഒരവസരം വരുന്നുണ്ട്. താങ്കള്‍ അവതരിപ്പിക്കുന്ന ഈ സന്ദേശത്തിന്റെ യാഥാര്‍ഥ്യം അന്ന് നഗ്‌നദൃഷ്ടികള്‍ക്ക് പ്രത്യക്ഷമാകും.

46. ഇവരെന്തുകൊണ്ട് താങ്കളുടെ നേരെ ഇത്തരം ആരോപണങ്ങളുന്നയിക്കുന്നുവെന്നും താങ്കളെ പരാജയപ്പെടുത്താന്‍ നടന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഈ സാഹസങ്ങളുടെയെല്ലാം പിന്നിലുള്ള ഉദ്ദേശ്യലക്ഷ്യങ്ങളെന്തെല്ലാമാണെന്നും അവന്ന് നന്നായറിയാമെന്നര്‍ഥം.

47. കഴിഞ്ഞ സൂക്തത്തെ തുടര്‍ന്ന് ഇവിടെ പശ്ചാത്താപത്തിന് പ്രേരിപ്പിക്കുന്നതില്‍നിന്ന് വ്യക്തമാകുന്ന ആശയമിതാണ്: അധര്‍മികളേ, സത്യപ്രവാചകന്റെ പേരില്‍ കള്ളാരോപണങ്ങളുന്നയിച്ചുകൊണ്ട് കൂടുതല്‍ ദൈവശിക്ഷക്ക് അവകാശികളായിത്തീരുന്നതെന്തിന്? ഇനിയെങ്കിലും ഈ ചെയ്തി വര്‍ജിച്ച് പശ്ചാത്തപിക്കുക. എങ്കില്‍ അല്ലാഹു നിങ്ങള്‍ക്ക് മാപ്പേകും. തൗബ(പശ്ചാത്താപത്തിന്റെ)യുടെ അര്‍ഥമിതാകുന്നു: താന്‍ ചെയ്തുപോയ തെറ്റില്‍ ദുഃഖിക്കുക, അല്ലെങ്കില്‍ ചെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന തെറ്റില്‍നിന്ന് മാറിനില്‍ക്കുകയും പിന്നീട് അതില്‍ ഏര്‍പ്പെടാതിരിക്കുകയും ചെയ്യുക. നേരത്തേ ചെയ്തുപോയ പാപങ്ങളുടെ പരിഹാരാര്‍ഥം കഴിവിന്റെ പരമാവധി പരിശ്രമിക്കുകയെന്നതും സത്യസന്ധമായ പശ്ചാത്താപത്തിന്റെ അനിവാര്യ താല്‍പര്യമാകുന്നു. ഒരുവിധത്തിലും പരിഹരിക്കാനാവാത്തതാണെങ്കില്‍ അല്ലാഹുവിനോട് മാപ്പിരന്നുകൊണ്ടും കൂടുതല്‍ കൂടുതല്‍ പുണ്യങ്ങളനുഷ്ഠിച്ചുകൊണ്ടും തന്റെ തുണിയില്‍ പുരണ്ട ആ കറ മായ്ക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുക. എന്നാല്‍, അല്ലാഹുവിനെ പ്രീതിപ്പെടുത്തുക എന്ന ഉദ്ദേശ്യത്തോടെയല്ലെങ്കില്‍ ഒരു പശ്ചാത്താപവും (തൗബ) യഥാര്‍ഥ പശ്ചാത്താപമാവുകയില്ല. മറ്റേതെങ്കിലും ലക്ഷ്യത്തോടെ ഒരു ദുര്‍വൃത്തി വര്‍ജിക്കുന്നത് തൗബയുടെ നിര്‍വചനത്തിലേ പെടുന്നില്ല.

അല്ലാഹു = اللَّهُ
കനിവുള്ളവനാകുന്നു = لَطِيفٌ
തന്റെ ദാസന്മാരോട് = بِعِبَادِهِ
അവന്‍ അന്നം നല്‍കുന്നു = يَرْزُقُ
അവനിഛിക്കുന്നവര്‍ക്ക് = مَن يَشَاءُۖ
അവന്‍ = وَهُوَ
കരുത്തനാണ് = الْقَوِيُّ
അജയ്യനും = الْعَزِيزُ
വല്ലവനും ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെങ്കില്‍ = مَن كَانَ يُرِيدُ
വിള = حَرْثَ
പരലോകത്തെ = الْآخِرَةِ
നാം വര്‍ദ്ധന നല്‍കും = نَزِدْ
അവന് = لَهُ
അവന്റെ വിളയില്‍ = فِي حَرْثِهِۖ
വല്ലവനും ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെങ്കില്‍ = وَمَن كَانَ يُرِيدُ
വിള = حَرْثَ
ഇഹലോകത്തെ = الدُّنْيَا
നാമവന് നല്‍കും = نُؤْتِهِ
അതില്‍നിന്ന് = مِنْهَا
അവന്നില്ല = وَمَا لَهُ
പരലോകത്ത് = فِي الْآخِرَةِ
യാതൊരു വിഹിതവും = مِن نَّصِيبٍ
അതല്ല, അവര്‍ക്കുണ്ടോ = أَمْ لَهُمْ
പങ്കാളികള്‍ = شُرَكَاءُ
അവര്‍ നിയമമായി നിശ്ചയിച്ചുകൊടുത്തു = شَرَعُوا
അവര്‍ക്ക് = لَهُم
മതത്തില്‍ = مِّنَ الدِّينِ
അനുവദിച്ചിട്ടില്ലാത്ത കാര്യം = مَا لَمْ يَأْذَن بِهِ
അല്ലാഹു = اللَّهُۚ
ഇല്ലാതിരുന്നുവെങ്കില്‍ = وَلَوْلَا
തീരുമാന വചനം = كَلِمَةُ الْفَصْلِ
വിധി നടത്തിക്കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാകുമായിരുന്നു = لَقُضِيَ
അവര്‍ക്കിടയില്‍ = بَيْنَهُمْۗ
തീര്‍ച്ചയായും അക്രമികള്‍ = وَإِنَّ الظَّالِمِينَ
അവര്‍ക്കുണ്ട് = لَهُمْ
ശിക്ഷ = عَذَابٌ
നോവേറിയ = أَلِيمٌ
നീ കാണും = تَرَى
അക്രമികളെ = الظَّالِمِينَ
പേടിച്ചു വിറക്കുന്നത് = مُشْفِقِينَ
തങ്ങള്‍ സമ്പാദിച്ചുവെച്ചതിനെപ്പറ്റി = مِمَّا كَسَبُوا
അത് = وَهُوَ
ഭവിക്കുന്നതാകുന്നു = وَاقِعٌ
അവരില്‍ = بِهِمْۗ
യാതൊരു കൂട്ടര്‍ = وَالَّذِينَ
അവര്‍ സത്യവിശ്വാസം സ്വീകരിച്ചു = آمَنُوا
അവര്‍ പ്രവര്‍ത്തിക്കുകയും ചെയ്തു = وَعَمِلُوا
സല്‍കര്‍മങ്ങള്‍ = الصَّالِحَاتِ
സ്വര്‍ഗീയാരാമങ്ങളിലാണ് = فِي رَوْضَاتِ الْجَنَّاتِۖ
അവര്‍ക്കുണ്ട് = لَهُم
അവരുദ്ദേശിക്കുന്നത് = مَّا يَشَاءُونَ
തങ്ങളുടെ നാഥന്റെയടുത്ത് = عِندَ رَبِّهِمْۚ
അത് തന്നെയാണ് = ذَٰلِكَ هُوَ
അനുഗ്രഹം = الْفَضْلُ
മഹത്തായ = الْكَبِيرُ
അതാണ് = ذَٰلِكَ
ശുഭവാര്‍ത്തയായി നല്‍കുന്നത് = الَّذِي يُبَشِّرُ
അല്ലാഹു = اللَّهُ
തന്റെ ദാസന്മാര്‍ക്ക് = عِبَادَهُ
സത്യവിശ്വാസം സ്വീകരിച്ചവരായ = الَّذِينَ آمَنُوا
അവര്‍ പ്രവര്‍ത്തിക്കുകയും ചെയ്തു = وَعَمِلُوا
സല്‍കര്‍മങ്ങള്‍ = الصَّالِحَاتِۗ
നീ പറയുക = قُل
ഞാന്‍ നിങ്ങളോടാവശ്യപ്പെടുന്നില്ല = لَّا أَسْأَلُكُمْ
ഇതിന്റെപേരില്‍ = عَلَيْهِ
ഒരു പ്രതിഫലവും = أَجْرًا
സ്നേഹമല്ലാതെ = إِلَّا الْمَوَدَّةَ
അടുത്ത ബന്ധത്തിന്റെപേരിലുള്ള = فِي الْقُرْبَىٰۗ
വല്ലവനും പ്രവര്‍ത്തിക്കുകയാണെങ്കില്‍ = وَمَن يَقْتَرِفْ
വല്ല നന്മയും = حَسَنَةً
നാം വര്‍ദ്ധിപ്പിച്ചുകൊടുക്കും = نَّزِدْ
അവന്ന് = لَهُ
അതില്‍ = فِيهَا
ഗുണം = حُسْنًاۚ
തീര്‍ച്ചയായും അല്ലാഹു = إِنَّ اللَّهَ
ഏറെ പൊറുക്കുന്നവനാണ് = غَفُورٌ
ഏറ്റവും നന്ദിയുള്ളവനും = شَكُورٌ
അല്ല, അവര്‍ പറയുകയാണോ = أَمْ يَقُولُونَ
അദ്ദേഹം കെട്ടിച്ചമച്ചുവെന്ന് = افْتَرَىٰ
അല്ലാഹുവിന്റെപേരില്‍ = عَلَى اللَّهِ
കള്ളം = كَذِبًاۖ
എന്നാല്‍ അല്ലാഹു ഉദ്ദേശിക്കുകയാണെങ്കില്‍ = فَإِن يَشَإِ اللَّهُ
അവര്‍ മുദ്രവെക്കുമായിരുന്നു = يَخْتِمْ
നിന്റെ ഹൃദയത്തിന്മല്‍ = عَلَىٰ قَلْبِكَۗ
തുടച്ചുമാറ്റുന്നു = وَيَمْحُ
അല്ലാഹു = اللَّهُ
അസത്യത്തെ = الْبَاطِلَ
അവന്‍ സാക്ഷാല്‍ക്കരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു = وَيُحِقُّ
സത്യത്തെ = الْحَقَّ
തന്റെ വചനങ്ങളിലൂടെ = بِكَلِمَاتِهِۚ
തീര്‍ച്ചയായും അവന്‍ = إِنَّهُ
നന്നായറിയുന്നവനാണ് = عَلِيمٌ
ഹൃദയങ്ങളിലുള്ളത് = بِذَاتِ الصُّدُورِ
അവന്‍ = وَهُوَ
സ്വീകരിക്കുന്നവനാണ് = الَّذِي يَقْبَلُ
പശ്ചാത്താപം = التَّوْبَةَ
തന്റെ ദാസന്മാരില്‍നിന്ന് = عَنْ عِبَادِهِ
അവന്‍ മാപ്പ് നല്‍കുകയും ചെയ്യുന്നു = وَيَعْفُو
ദുഷ്കൃത്യങ്ങള്‍ക്ക് = عَنِ السَّيِّئَاتِ
അവന്‍ അറിയുകയും ചെയ്യുന്നു = وَيَعْلَمُ
നിങ്ങള്‍ പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നത് = مَا تَفْعَلُونَ
അവന്‍ ഉത്തരം നല്‍കുന്നു = وَيَسْتَجِيبُ
സത്യവിശ്വാസം സ്വീകരിച്ചവര്‍ക്ക് = الَّذِينَ آمَنُوا
അവര്‍ പ്രവര്‍ത്തിക്കുകയും ചെയ്തു = وَعَمِلُوا
സല്‍കര്‍മങ്ങള്‍ = الصَّالِحَاتِ
അവര്‍ക്ക് അവന്‍ കൂടുതലായി നല്‍കുകയും ചെയ്യുന്നു = وَيَزِيدُهُم
തന്റെ അനുഗ്രഹത്തില്‍നിന്ന് = مِّن فَضْلِهِۚ
സത്യനിഷേധികള്‍ = وَالْكَافِرُونَ
അവര്‍ക്കുണ്ട് = لَهُمْ
ശിക്ഷ = عَذَابٌ
കഠിനമായ = شَدِيدٌ

Add comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *