മുഅ്മിനൂൻ – സൂക്തങ്ങള്‍: 9-11

وَٱلَّذِينَ هُمْ عَلَىٰ صَلَوَٰتِهِمْ يُحَافِظُونَ﴿٩﴾ أُو۟لَٰٓئِكَ هُمُ ٱلْوَٰرِثُونَ﴿١٠﴾ ٱلَّذِينَ يَرِثُونَ ٱلْفِرْدَوْسَ هُمْ فِيهَا خَٰلِدُونَ﴿١١﴾


(9) നമസ്‌കാരങ്ങളില്‍ നിഷ്ഠയുള്ളവര്‍.

(10) അവര്‍ തന്നെയാണ് അനന്തരാവകാശികള്‍.

(11) പറുദീസയെ അനന്തരാവകാശമെടുക്കുന്നവര്‍. അവര്‍ തന്നെയാണ് അതില്‍ നിത്യവാസികളാകുന്നവരും.

9- നേരത്തേ ഖുശൂഅ് പരാമര്‍ശിച്ചപ്പോള്‍ നമസ്‌കാരം എന്ന് ഏകവചനവും ഇവിടെ ‘നമസ്‌കാരങ്ങള്‍’ എന്ന് ബഹുവചനവും ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്നു. അവിടെ നമസ്‌കാരം എന്ന ആരാധനയുടെ ഇനവും ഇവിടെ ഓരോരോ സമയത്തുള്ള ഓരോരോ നമസ്‌കാരവുമാണ് ഉദ്ദേശ്യം എന്നത്രേ ഇവ രണ്ടും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം. നമസ്‌കാരങ്ങളില്‍ നിഷ്ഠ പുലര്‍ത്തുക എന്നതിന്റെ വിവക്ഷ ഇതാണ്: നമസ്‌കാരത്തിന്റെ സമയങ്ങള്‍, നമസ്‌കാര മര്യാദകള്‍, നമസ്‌കാരത്തിന്റെ നിര്‍ബന്ധകര്‍മങ്ങള്‍, ഘടകങ്ങള്‍ എന്നുവേണ്ട നമസ്‌കാരവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട എല്ലാ കാര്യങ്ങളും സൂക്ഷ്മമായി പാലിക്കുക, ശരീരവും വസ്ത്രവും ശുദ്ധിയാക്കിവെക്കുക, നന്നായി വുദൂ ഉണ്ടാക്കുക, ഒരിക്കലും വുദൂവില്ലാതെ നമസ്‌കരിക്കാനിടയാകാതെ ശ്രദ്ധിക്കുക, ശരിയായ സമയത്തുതന്നെ നമസ്‌കാരം നിര്‍വഹിക്കണമെന്ന വിചാരമുണ്ടാവുക, സമയം പാഴായിപ്പോകാനിടയാകാതെ നമസ്‌കാരത്തിന്റെ എല്ലാ കര്‍മങ്ങളും ശാന്തമായും സാവകാശത്തിലും നിര്‍വഹിക്കുക, ഒരു ഭാരമെന്നപോലെ ധൃതിയില്‍ കഴിച്ചുകൂട്ടി ഓടിപ്പോകാതിരിക്കുക. നമസ്‌കാരത്തില്‍ പാരായണം ചെയ്യുന്നതെല്ലാം ഒരടിമ തന്റെ ദൈവത്തിന്റെ മുമ്പില്‍ സ്വന്തം ആവശ്യങ്ങള്‍ ബോധിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ പാരായണം ചെയ്യണം; ആവര്‍ത്തനവിരസമായ വാക്യങ്ങള്‍ എങ്ങനെയെങ്കിലും അന്തരീക്ഷത്തിലേക്കെറിയുന്നതുപോലെയാകരുത്.

11- സ്വര്‍ഗം എന്ന അര്‍ഥത്തില്‍ പരിചിതമായ ഒരു പദമാണ് ഫിര്‍ദൗസ്. ഏറക്കുറെ എല്ലാ ഭാഷകളിലും പൊതുവായി പ്രചാരമായിട്ടുള്ള ഒരു പദമാണിത്. സംസ്‌കൃതത്തില്‍ പര്‍ദീഷാ, പുരാതന കല്‍ദാനിയന്‍ ഭാഷയില്‍ പര്‍ദീസ, പൗരാണിക ഇറാനിയന്‍ ഭാഷയില്‍ പെരിദായിസ്, ഹീബ്രു ഭാഷയില്‍ പര്‍ദീസ്, അര്‍മേനിയന്‍ ഭാഷയില്‍ പര്‍ദീസ്, സുറിയാനിയില്‍ ഫര്‍ദീസോ, യവനഭാഷയില്‍ പാരാദായിസൂസ്, ലാറ്റിനില്‍ പാരഡൈസ്, അറബിയില്‍ ഫിര്‍ദൗസ് എന്നിങ്ങനെ വിവിധ ഭാഷകളില്‍ ഈ പദം സുപരിചിതമാണ്. സുവിശാലവും സുരക്ഷിതവും മനോഹരവുമായ ഒരാരാമത്തെ സൂചിപ്പിക്കാനാണ് എല്ലാ ഭാഷകളിലും ഈ പദം പ്രയോഗിക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ളത്. മനുഷ്യന്റെ വാസസ്ഥലത്തോട് ചേര്‍ന്നായിരിക്കും അത് സ്ഥിതിചെയ്യുക. അതില്‍ എല്ലായിനം പുഷ്പങ്ങളും പഴങ്ങളുമുണ്ടായിരിക്കും. ചില ഭാഷകളില്‍ ചില പ്രത്യേകതരം വളര്‍ത്തുപക്ഷികളും മൃഗങ്ങളും കൂടി അതിന്റെ ആശയത്തിലുള്‍പ്പെടുന്നുണ്ട്. ഖുര്‍ആന്‍ അവതരിക്കുന്നതിനു മുമ്പുതന്നെ ജാഹിലിയ്യാ അറബികള്‍ ഈ പദം ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു. ഖുര്‍ആനില്‍ വിവിധ ഉദ്യാനങ്ങളുടെ ഒരു സമാഹാരമാണ് ഈ പദം കൊണ്ടുദ്ദേശിക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ളത്. സൂറ അല്‍കഹ്ഫ് സൂക്തം: 107 ല്‍ അല്ലാഹു പറയുന്നു: ‘അവര്‍ക്ക് വാസസ്ഥലമായി ഫിര്‍ദൗസിലെ ഉദ്യാനങ്ങളുണ്ടായിരിക്കും’. ധാരാളം ചെറുതോട്ടങ്ങളും പൂത്തടങ്ങളും ചെടികളുമെല്ലാമുള്ള ഒരു വലിയ സ്ഥലത്തിന്റെ ചിത്രമാണ് ഇത് നമ്മുടെ മനസ്സിലുണര്‍ത്തുന്നത്. ഈ സൂക്തങ്ങളില്‍ സുപ്രധാനമായ നാല് ആശയങ്ങളാണ് അവതരിപ്പിച്ചിട്ടുള്ളത്: ഒന്ന്: ഖുര്‍ആനിലും മുഹമ്മദ് നബിയിലും വിശ്വസിക്കുകയും നേരത്തെ സൂചിപ്പിച്ച ഗുണവിശേഷങ്ങള്‍ ഉള്‍ക്കൊള്ളുകയും അവയുടെ വെളിച്ചത്തില്‍ ചരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവര്‍ ഏതു സമുദായമോ ജാതിയോ രാഷ്ട്രമോ ആവട്ടെ, അവര്‍ ഇഹത്തിലും പരത്തിലും വിജയം വരിക്കുന്നതാകുന്നു. രണ്ട്: ഈമാനുണ്ടെന്നു സമ്മതിക്കുന്നതിന്റെയോ അല്ലെങ്കില്‍ സ്വഭാവങ്ങളും കര്‍മങ്ങളും നന്നാവുന്നതിന്റെയോ ഫലമല്ല വിജയം; മറിച്ച്, രണ്ടും കൂടിച്ചേര്‍ന്നതിന്റെ ഫലമാകുന്നു. മനുഷ്യന്‍ എപ്പോള്‍ അല്ലാഹുവിനാല്‍ അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ട മാര്‍ഗദര്‍ശനം സ്വീകരിക്കുകയും തുടര്‍ന്ന് അതിനു യോജിച്ച സ്വഭാവകര്‍മങ്ങളുടെ നന്മകള്‍ തന്റെ ഉള്ളിലുളവാക്കുകയും ചെയ്യുന്നുവോ അപ്പോഴാണ് അവന്‍ വിജയത്തിന്റെ പാതയിലായിത്തീരുന്നത്. മൂന്ന്: വിജയം എന്നത് കേവലം ഐഹികവും ഭൗതികവുമായ ക്ഷേമത്തിന്റെയും താല്‍ക്കാലിക നേട്ടത്തിന്റെയും പേരല്ല. പ്രവിശാലമായ ഒരു സൗഖ്യാവസ്ഥയുടെ നാമമാണത്. ഇഹത്തിലും പരത്തിലുമുള്ള ധന്യതയെയും നേട്ടങ്ങളെയും ആനന്ദങ്ങളെയും അതുള്‍ക്കൊള്ളുന്നു. സത്യവിശ്വാസവും സല്‍ക്കര്‍മവുമില്ലാതെ ഈ വിജയത്തിന് ഭാഗ്യം സിദ്ധിക്കുകയില്ല. അന്ധകാരം പ്രദാനംചെയ്യുന്ന ക്ഷണികസൗഭാഗ്യങ്ങള്‍ ഈ പൊതുതത്ത്വത്തെ ഖണ്ഡിക്കുന്നില്ല. സത്യവിശ്വാസികളും സച്ചരിതരും അഭിമുഖീകരിക്കുന്ന താല്‍ക്കാലിക വിപത്തുകളും ഇതിന് വിരുദ്ധമാണെന്ന് ഗണിക്കാവതല്ല. നാല്: സത്യവിശ്വാസികളുടെ ഈ ഗുണങ്ങള്‍ നബി(സ)യുടെ ദൗത്യത്തിന്റെ യാഥാര്‍ഥ്യത്തിനുള്ള തെളിവായി ഉന്നയിച്ചിരിക്കുന്നു. ഈ ആശയംതന്നെയാണ് ഈ സൂക്തങ്ങളും ശേഷമുള്ള പ്രഭാഷണങ്ങളും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം നിലനിര്‍ത്തുന്നത്. ആദ്യം അനുഭവവേദ്യമായ തെളിവുകള്‍ നിരത്തുന്നു. അതായത്, ഈ പ്രവാചകന്റെ അധ്യാപനങ്ങള്‍ നിങ്ങളുടെ സമൂഹത്തിലെ വ്യക്തികളില്‍ത്തന്നെ ഇത്തരം ചര്യയും പ്രവര്‍ത്തനവും സ്വഭാവഗുണങ്ങളുമുണ്ടാക്കി കാണിച്ചുതന്നിരിക്കുന്നു. ഈ അധ്യാപനം യാഥാര്‍ഥ്യമല്ലെങ്കില്‍ ഇത്രയും ഉല്‍കൃഷ്ടമായ ഫലം അതില്‍നിന്നുണ്ടാകുന്നതെങ്ങനെയാണ്? അതിനു ശേഷം സാക്ഷ്യപരമായ തെളിവുകളാണുള്ളത്. അതായത്, മനുഷ്യന്‍ തന്നിലും ചുറ്റിലുമുള്ള സൃഷ്ടികളിലും കാണുന്ന ദൃഷ്ടാന്തങ്ങളത്രയും മുഹമ്മദ് നബി(സ) അവതരിപ്പിക്കുന്ന തൗഹീദിന്റെയും ആഖിറത്തിന്റെയും അധ്യാപനങ്ങള്‍ യാഥാര്‍ഥ്യമാണെന്നതിന് സാക്ഷ്യം വഹിക്കുന്നുണ്ട്. തുടര്‍ന്നുവരുന്നത് ചരിത്രപരമായ തെളിവുകളാണ്. പ്രവാചകനും നിഷേധികളും തമ്മിലുള്ള സംഘര്‍ഷം ഒരു പുതിയ കാര്യമല്ലെന്ന് അത് വ്യക്തമാക്കുന്നു. ഈ വൈരത്തിന്റെ അടിസ്ഥാന കാരണങ്ങള്‍ പൗരാണിക കാലത്തുതന്നെ നിലവില്‍വന്നിട്ടുണ്ട്. എല്ലാ കാലത്തും ഈ സംഘട്ടനങ്ങള്‍ക്ക് ഒരേ പരിണതി തന്നെയാണുണ്ടായിട്ടുള്ളത്. സത്യത്തിന്റെ കക്ഷി ആരെന്നും അസത്യത്തിന്റെ കക്ഷി ആരെന്നും സ്പഷ്ടമായി തെളിയിക്കുന്നതായിരുന്നു ആ പരിണതികള്‍.

ഒരു കൂട്ടരും = وَالَّذِينَ
അവര്‍ = هُمْ
തങ്ങളുടെ നമസ്കാരങ്ങളുടെ കാര്യത്തില്‍ = عَلَىٰ صَلَوَاتِهِمْ
അവര്‍ സൂക്ഷ്മത പുലര്‍ത്തുന്നു = يُحَافِظُونَ
അവര്‍ = أُولَٰئِكَ
അവരാണ് = هُمُ
അനന്തരാവകാശികള്‍ = الْوَارِثُونَ
അനന്തരമെടുക്കുന്നവര്‍ = الَّذِينَ يَرِثُونَ
പറുദീസ, സ്വര്‍ഗം = الْفِرْدَوْسَ
അവര്‍ = هُمْ
അതില്‍ = فِيهَا
ശാശ്വത വാസികളാണ് = خَالِدُونَ

Add comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *